Controle

Gisteren ben ik weer naar het ziekenhuis in Arnhem geweest. Dit keer voor controle.
Afgelopen vrijdag heb ik urine bij het ziekenhuis ingeleverd. Ik moest 2 x 24 uur urine opvangen.
Ook moest ik gelijk bloed prikken.
Gisteren heb ik dan ook de uitslag van de internist gekregen. De uitslagen waren goed. De hormonenkuur slaat goed aan. De waarden worden steeds lager, dus dat gaat de goede kant op.
Van 1 test moet de uitslag nog komen. Dit bloed moest opgestuurd worden naar Rotterdam. Dit geldt speciaal de leverwaarde. Het duurt nog een week of 4 voordat de uitslag daarvan bekend is. Op 15 februari heb ik een belafspraak met de internist en dan geeft zij de leverwaarde door.
Ze stelde voor dat ik 1 keer in de 3 maanden op controle moet komen. Telkens wordt dan van tevoren bloed geprikt.

Afgelopen maandag ben ik begonnen met het meekijken bij het afsluiten van de voeding. Het is de bedoeling dat ik het aan- en afsluiten zelf ga leren. Gisteren en vanochtend heb ik bij het afsluiten al een gedeelte zelf moeten doen. De verpleegster zit er dan naast en leest het protocol voor. Ik moet dan doen wat zij zegt. Er moet heel steriel gewerkt worden, dus veel ontsmetten. Ook heb ik gisteren voor het eerst het naaldje er uit moeten halen. Dit was best wel even eng, maar het lukte. Elke ochtend gaan we nu een stapje verder totdat ik het hele ritueel zelf kan. Daarna beginnen we aan het avondprogramma en het instellen van de pomp.

Fijne Kerstdagen

Wat heb ik veel kerstkaarten gekregen. Allemaal hartelijk dank daarvoor.
Ik heb nog niet de energie om zelf kerstkaarten te versturen. Daarom op deze manier:

Fijne Kerstdagen en een voorspoedig en gezond 2012!

Hartelijke groet,
Rita

Weer thuis

Gisteren aan het eind van de middag ben ik weer thuis gekomen. Gelukkig duurde de opname deze keer niet zo lang.
Zondag moest ik mij op 10.30 uur melden. Ik kreeg een bed toegewezen en kon mijn tas uitpakken. Ik lag op dezelfde afdeling als de vorige keer, dus ook dezelfde verpleegsters. Dat was wel leuk. Ze kwamen allemaal even een praatje maken. Pas om 15.00 uur kreeg ik een naald in mijn hand geprikt. Om 17.00 uur werd echter het infuus aangesloten. De verpleegsters vonden het maar raar dat ik er toch al zo vroeg moest zijn. De middag duurde wel lang. Veel gelezen en puzzeltje gedaan. Ik lag met nog 2 andere dames op de zaal. De ene was een mevrouw van 93, die zei niks. De andere was een mevrouw uit Lunteren. Mijn vader kende haar, dus dit was wel verrassend. Met haar kon ik goed praten.
Maandagmorgen om 8.15 uur was ik aan de beurt. Kreeg een mutsje op en stelde ze me nog wat vragen.
Daarna werd ik naar de operatiekamer gereden. Ik kreeg een spuitje en een kapje op. Daarna was ik zo vertrokken. Om 10.45 uur werd ik weer wakker. Even daarna werd ik weer naar de kamer gebracht.
De urologen hadden het slangetje tussen mijn nier en blaas verwijdert en een katheter aangebracht.
Die katheter moest er 1 dag in zitten. Elke beweging was pijnlijk, dus maar stil op mijn rug op bed blijven liggen. 's Nachts slecht geslapen. De volgende ochtend kwam de verpleegster al redelijk vroeg dat ze met de uroloog zou overleggen wanneer het katheter er uit mocht. Ik had namelijk een temperatuur van 37,8 graden. Als je koorts hebt mag het katheter er niet uit. Na overleg gaf de uroloog toch toestemming. Het uithalen was wel pijnlijk. Even een flinke ruk en toen was het klaar. Daarna was ook gelukkig de pijn over. De zuster zei later dat als ze voor 's avonds de thuiszorg weer kon inschakelen en ik voor 12.00 uur geplast had ik die dag nog naar huis mocht. Het plassen lukte en ook de thuiszorg bleek later geregeld. 's middags kwam mijn vader op bezoek en mocht ik dus gelijk mee naar huis.
Over een week of 3, 4 krijg ik weer een oproep van de uroloog om te kijken hoe het nu verder gaat.

Ziekenhuisopname

Ik heb de brief van het ziekenhuis binnen. Aanstaande zondag, de 18e, word ik in Arnhem verwacht.
Ik moet er om 10.30 uur zijn. De bedoeling is dat ik dan weer op een infuus aangesloten word met een hormonenkuur. Maandag zullen de urologen dan het slangetje tussen mijn nier en blaas verwijderen. Dit gebeurt onder volledige narcose. Ik hoop dat ik voor de kerstdagen weer thuis ben.

Blaasontsteking

't is vervelend maar waar, voor de zoveelste keer heb ik weer blaasontsteking. De huisarts heeft antibiotica voorgeschreven dus dat moet mij er weer vanaf helpen.

Aline, verpleegkundige van het VT-team, heeft naar het ziekenhuis in Arnhem gebeld of ik al op de planning sta voor de opname. Ze kreeg te horen dat ik in de week van 12 december een brief kan verwachten. In de week van 19 december word ik dan opgenomen voor de behandeling. Ik moet dan 1 dag van tevoren komen. De dag erna zullen de urologen dan de dubbel J-katheter verwijderen.

Fysiotherapeut

Vanmiddag ben ik voor de verandering eens naar de fysiotherapeut toe geweest.Tot op heden kwam ze steeds bij mij. Ze had 2 mooie behandelkamers en een wachtkamer. Ik moest eerst op de loopband.  Deze liet ze ongeveer 10 minuten lopen en steeds iets sneller. Ik moest grote stappen nemen en mijn hakken eerst op de band zetten. Dit ging goed. Daarna moest ik met gewichten werken, rek- en strekoefeningen doen en ook nog oefeningen op muziek. Een half uurtje was zo om. Vrijdag gaan we weer verder en komt ze weer bij mij.

Tot op heden heb ik nog geen bericht van het ziekenhuis gehad. Hoop dat toch wel binnenkort te krijgen.

Revalidatiearts

Het bezoek aan de revalidatiearts in het ziekenhuis in Arnhem leverde niet veel op. Hij vroeg mij hoe ik mij voelde en wat ik allemaal al kon. Hij had het verhaal gelezen toen ik net het herseninfarct had gehad. Ik heb toen een andere revalidatiearts aan mijn bed gehad. Het viel hem mee dat ik al weer behoorlijk goed uit de voeten kan. Het is nu nog een kwestie van sterker worden en conditie opbouwen. Met de fysiotherapeut blijf ik de oefeningen doen en de dagen dat zij niet komt dan moet ik me alleen redden. De oefeningen bestaan uit buiten lopen, fietsen op de home trainer, oefenen met gewichtjes voor armen en benen en nog rek- en strekoefeningen. De revalidatiearts gaf wel aan dat ik er op kon rekenen dat ik er nog wel een aantal maanden mee zoet ben. Ik hoef echter niet bij hem terug te komen. Hier ben ik al heel blij mee.