Donderdagmiddag darmonderzoek gehad. Ik moest er om 14.00 uur zijn voor de voorbereidingen, maar de zuster kwam me pas om 14.30 uur halen. De artsen waren een half uur later begonnen, dus alles liep uit. De zusters vonden dat niet zo prettig want dan waren ze ook later klaar. Ze liepen behoorlijk te mopperen tegen elkaar. Eest kreeg ik een naaldje boven op mijn hand geprikt. Hierin zou ik later het slaapmiddel krijgen.
Toen ik eenmaal bij de arts was zag de assistente dat ik aan de rechterzijde een nefrostomiekatheter heb. Ik moest op mijn linkerzij gaan liggen. Ik heb toen gezegd dat ik ook een stoma heb. Een andere assistent zei toen dat ze dan ook via het stoma zouden onderzoeken. Ik kreeg het slaapmiddel ingespoten. Later werd ik op de uitslaapkamer weer wakker. De zuster zou de arts vragen om te komen melden hoe het gegaan was. Ze kwam later terug en vertelde dat de arts weer met een nieuwe patient bezig was en ik nog een half uur moest wachten. Uiteindelijk kwam de arts toch. Via het stoma kon hij een klein stukje de dunne darm in en kwam toen bij een scherpe bocht waar hij niet voorbij kon. Daar was niks te zien. Via de anus was niet goed gelukt omdat er slijm in de endeldarm bleek te zitten.
De arts schreef een klismakuur voor en zal mij voor begin volgende week opnieuw oproepen voor het onderzoek van de endeldarm. Hiervoor zou ik dan geen roesje krijgen. Het schijnt volgens de arts niet zoveel te betekenen te hebben. Afwachten dan maar.
vrijdag 30 maart 2012
maandag 26 maart 2012
Datum darmonderzoek bekend
Vanuit Arnhem kwam de oproep dat ik op 29 maart as het darmonderzoek krijg. Om 14.00 uur moet ik aanewzig zijn en beginnen de voorbereidingen. Ik krijg een roesje dus ik hoef het onderzoek niet te merken.Wel zo prettig.
Ik denk dat het onderzoek een half uur tot 3 kwartier duurt. Daarna moet ik nog 1 a 2 uur naar de uitslaapkamer, en dan is het weer klaar.
Dinsdagavond moet ik al 2 tabletten slikken en woensdag begint dan het drinken van 2 liter Colofort. Dit is spul om te darmen schoon te spoelen. Het smaakt heel flauw en op een gegeven moment wordt je er helemaal misselijk van. Donderdagmorgen moet ik nog een keer 2 liter Colofort, in 2 uur drinken. Volgens mij krijg ik dat niet eens weg. Ik kan nu nog maar amper een glas roosvicee op 1 dag drinken. Maar ja, maar zien hoe ver ik kom. Na woensdagmorgen mag ik ook niks meer eten. Drinken mag wel. De tpv-voeding die ik 's nachts krijg gaat een ader in dus die mag ik wel hebben. Ik hoop dat er niks bijzonders uit het onderzoek komt en dat ik voorlopig even klaar ben met alle onderzoeken.
Ik denk dat het onderzoek een half uur tot 3 kwartier duurt. Daarna moet ik nog 1 a 2 uur naar de uitslaapkamer, en dan is het weer klaar.
Dinsdagavond moet ik al 2 tabletten slikken en woensdag begint dan het drinken van 2 liter Colofort. Dit is spul om te darmen schoon te spoelen. Het smaakt heel flauw en op een gegeven moment wordt je er helemaal misselijk van. Donderdagmorgen moet ik nog een keer 2 liter Colofort, in 2 uur drinken. Volgens mij krijg ik dat niet eens weg. Ik kan nu nog maar amper een glas roosvicee op 1 dag drinken. Maar ja, maar zien hoe ver ik kom. Na woensdagmorgen mag ik ook niks meer eten. Drinken mag wel. De tpv-voeding die ik 's nachts krijg gaat een ader in dus die mag ik wel hebben. Ik hoop dat er niks bijzonders uit het onderzoek komt en dat ik voorlopig even klaar ben met alle onderzoeken.
zondag 18 maart 2012
Nijmegen
Ik moet zeggen dat ik me steeds sterker ga voelen. De fysiotherapie gaat goed. Nu het buiten qua temperatuur wat lekkerder wordt kan ik ook weer buiten gaan lopen. Dit doet een mens wel goed, vooral met een zonnetje erbij.
Afgelopen vrijdag ben ik 's middags nog naar Nijmegen geweest. Ik had al 2 dagen 's morgens bij het afsluiten van de voeding dat op het moment ik de naald uit mijn lichaam haalde er voeding uit kwam spuiten. Ook werd het rond het insteekpunt een beetje dik. Ik heb dat gemeld bij de TPV-verpleegkundige in het Radboud ziekenhuis en zij vond het toch beter dat ik voor controle kwam. Het zou kunnen zijn dat de PAC verstopt zou zitten. In de voeding zitten namelijk vetten die de lijn kunnen verstoppen.
Donderdagmorgen had ik gebeld naar het ziekenhuis en de TPV-verpleegkundige had het liefst dat ik zo snel mogelijk zou komen. Henk gebeld maar die had 's middags 2 afspraken, dus dat ging niet. Vrijdag middag kon wel, dus dat maar met Nijmegen afgesproken.
Bij de TPV-verpleegkundige aangekomen heeft ze eerst naar de insteekopening gekeken. Deze zag er op zich goed uit. Wel zei ze dat er niet altijd op hetzelfde plekje geprikt mocht worden. Hierdoor zou de huid ongevoelig worden. Toen prikte ze aan met een zoutoplossing. Er moesten 100 druppels per minuut inlopen. Het werden er 120 dus het systeem was niet verstopt. Daarna spoot ze de lijn nog door met een 20 ml spuit met zout. Dit ging heel gemakkelijk. Tot op heden geen rare dingen. Ze gaf het advies mee om de naald bij het afsluiten eerst goed aan te drukken, zodanig dat de onderkant van de naald goed in de PAC komt te zitten. Gisteren en vanochtend dat maar gedaan. Nu kwam er minder voeding terug. Wel een paar druppeltjes maar niet meer zo'n hele straal. Kennelijk heeft het doorspuiten toch wel wat opgeleverd.
Afgelopen vrijdag ben ik 's middags nog naar Nijmegen geweest. Ik had al 2 dagen 's morgens bij het afsluiten van de voeding dat op het moment ik de naald uit mijn lichaam haalde er voeding uit kwam spuiten. Ook werd het rond het insteekpunt een beetje dik. Ik heb dat gemeld bij de TPV-verpleegkundige in het Radboud ziekenhuis en zij vond het toch beter dat ik voor controle kwam. Het zou kunnen zijn dat de PAC verstopt zou zitten. In de voeding zitten namelijk vetten die de lijn kunnen verstoppen.
Donderdagmorgen had ik gebeld naar het ziekenhuis en de TPV-verpleegkundige had het liefst dat ik zo snel mogelijk zou komen. Henk gebeld maar die had 's middags 2 afspraken, dus dat ging niet. Vrijdag middag kon wel, dus dat maar met Nijmegen afgesproken.
Bij de TPV-verpleegkundige aangekomen heeft ze eerst naar de insteekopening gekeken. Deze zag er op zich goed uit. Wel zei ze dat er niet altijd op hetzelfde plekje geprikt mocht worden. Hierdoor zou de huid ongevoelig worden. Toen prikte ze aan met een zoutoplossing. Er moesten 100 druppels per minuut inlopen. Het werden er 120 dus het systeem was niet verstopt. Daarna spoot ze de lijn nog door met een 20 ml spuit met zout. Dit ging heel gemakkelijk. Tot op heden geen rare dingen. Ze gaf het advies mee om de naald bij het afsluiten eerst goed aan te drukken, zodanig dat de onderkant van de naald goed in de PAC komt te zitten. Gisteren en vanochtend dat maar gedaan. Nu kwam er minder voeding terug. Wel een paar druppeltjes maar niet meer zo'n hele straal. Kennelijk heeft het doorspuiten toch wel wat opgeleverd.
donderdag 8 maart 2012
Toch Arnhem
Zo. Het blaasonderzoek zit er op. Het inbrengen van de kijker is even gevoelig, later voel je er niet zo veel van. Van binnen is de blaas rose-achtig en zie je allemaal kleine haarvaatjes. Ik kon meekijken op een scherm. Wel zo interessant. De uroloog zei dat ze geen afwijkende plekjes zag. Alles zag er rustig uit.
Ze vroeg of ik al bericht uit Nijmegen had ontvangen. Nee, nog niet. Ze belde gelijk zelf naar Nijmegen, en wat blijkt. Hebben ze de brief vanuit Arnhem niet ontvangen. De uroloog heeft toen de brief naar Arnhem gefaxd.
Verder liet ze mij een foto zien van de nefrostomiekatheter. Hierbij ligt er een slangetje in mijn rechternier. Vanaf de nier naar de blaas loopt een urineleider. Bij de nier ziet de leider er normaal uit. Naarmate de leider dichter bij de blaas komt wordt de leider nauwer. De uroloog gaf aan dat hierdoor minder urine naar de blaas kan lopen. Een stent plaatsen vond ze geen optie. Dit geeft heel veel problemen en doen ze alleen maar bij mensen die nog maar een jaar te leven hebben. Voor mij vond ze dat niet van toepassing. Het ziet er naar uit dat ik de nefrostomiekatheter voorlopig en misschien wel altijd moet houden. Ik schrok hier wel van. Altijd met zo'n zakje aan je been blijven lopen. Ik vind dit echt niet wat.
Vanochtend belde de internist uit Arnhem. Ze had contact gehad met Nijmegen. Daar werd haar verteld dat er een hele lange wachtlijst is voor darmonderzoeken. Er werd haar geadviseerd dat het onderzoek dan beter in Arnhem plaats kon vinden. De chirurg in Nijmegen nam ook zowiezo geen patienten uit andere ziekenhuizen meer aan. De internist zal mij nu dan inplannen in Arnhem.
Ze vroeg of ik al bericht uit Nijmegen had ontvangen. Nee, nog niet. Ze belde gelijk zelf naar Nijmegen, en wat blijkt. Hebben ze de brief vanuit Arnhem niet ontvangen. De uroloog heeft toen de brief naar Arnhem gefaxd.
Verder liet ze mij een foto zien van de nefrostomiekatheter. Hierbij ligt er een slangetje in mijn rechternier. Vanaf de nier naar de blaas loopt een urineleider. Bij de nier ziet de leider er normaal uit. Naarmate de leider dichter bij de blaas komt wordt de leider nauwer. De uroloog gaf aan dat hierdoor minder urine naar de blaas kan lopen. Een stent plaatsen vond ze geen optie. Dit geeft heel veel problemen en doen ze alleen maar bij mensen die nog maar een jaar te leven hebben. Voor mij vond ze dat niet van toepassing. Het ziet er naar uit dat ik de nefrostomiekatheter voorlopig en misschien wel altijd moet houden. Ik schrok hier wel van. Altijd met zo'n zakje aan je been blijven lopen. Ik vind dit echt niet wat.
Vanochtend belde de internist uit Arnhem. Ze had contact gehad met Nijmegen. Daar werd haar verteld dat er een hele lange wachtlijst is voor darmonderzoeken. Er werd haar geadviseerd dat het onderzoek dan beter in Arnhem plaats kon vinden. De chirurg in Nijmegen nam ook zowiezo geen patienten uit andere ziekenhuizen meer aan. De internist zal mij nu dan inplannen in Arnhem.
donderdag 1 maart 2012
Blaasonderzoek
Aanstaande maandag staat er een blaasonderzoek op het programma. Dit gaat plaats vinden in Arnhem. 's middags word ik daar verwacht. Volgens de folder duurt zo'n onderzoek een minuut of 10. Dit is hopelijk dan goed te doen. Afwachten hoe dat gaat.
Tot op heden heb ik nog geen bericht vanuit Nijmegen gehad. Intussen heb ik naar de internist in Arnhem gebeld om dat door te geven. Zij kan er dan nog eens achteraan om te horen of ze mij al ingepland hebben.
Vanmiddag weer naar de fysiotherapeut toegeweest. Na de oefeningen pakte ze mij bij mijn schouderbladen en drukte aan beide kanten op 2 punten. Dit voelde ik wel even goed. De boel zat behoorlijk vast. Na wat masseren moest ik zelf rollende bewegingen met mijn schouders maken om de spieren wat losser te krijgen.
's Avonds doe ik steeds meer bij het klaarmaken van de voorbereidingen van het aansluiten van de voeding. Het is een heel werk. Het aansluiten op de pomp, de pomp instellen en aanprikken doe ik nog niet zelf. Dit komt binnenkort wel.
Tot op heden heb ik nog geen bericht vanuit Nijmegen gehad. Intussen heb ik naar de internist in Arnhem gebeld om dat door te geven. Zij kan er dan nog eens achteraan om te horen of ze mij al ingepland hebben.
Vanmiddag weer naar de fysiotherapeut toegeweest. Na de oefeningen pakte ze mij bij mijn schouderbladen en drukte aan beide kanten op 2 punten. Dit voelde ik wel even goed. De boel zat behoorlijk vast. Na wat masseren moest ik zelf rollende bewegingen met mijn schouders maken om de spieren wat losser te krijgen.
's Avonds doe ik steeds meer bij het klaarmaken van de voorbereidingen van het aansluiten van de voeding. Het is een heel werk. Het aansluiten op de pomp, de pomp instellen en aanprikken doe ik nog niet zelf. Dit komt binnenkort wel.
donderdag 23 februari 2012
Rustige week
Deze week staan er geen bezoeken gepland aan het ziekenhuis. Wel een keer zo rustig.
Net is Cora (fysiotherapeut) er weer geweest. We zijn een stukje op de weg wezen lopen en daarna binnen nog de oefeningen gedaan. Voor volgende week hebben we afgesproken dat ik weer naar haar toe ga.
Intussen ben ik ook 's avonds begonnen met het meekijken en helpen om de voeding aan te sluiten. Dit is nog een heel werk. 2 soorten medicijnen moeten aan de voedingszak toegevoegd worden en alles moet goed steriel gebeuren. Aan de voedingszak wordt ook nog een halve liter zoutoplossing toegevoegd. In de tijd dat het zout inloopt maak ik de overige flesjes klaar. De verpleegster van het VT-team (verpleegkundige team) hangt de zak aan de paal en maakt de pomp klaar. Daarna moet ik op bed gaan liggen en desinfecteerd mijn huid op de plek waar de naald in moet. Daarna prikt ze de naald in en spuit een zoutoplossing in het systeem. Daarna wordt de pomp aangezet en loopt de voeding in mijn ader.
Al met al zijn we hier wel zowat een uur mee bezig. Elke avond maar proberen dat ik de werkzaamheden een beetje overneem totdat ik het helemaal zelf kan. Het aanprikken bewaren we tot het laatst want dat ik het lastigste.
Net is Cora (fysiotherapeut) er weer geweest. We zijn een stukje op de weg wezen lopen en daarna binnen nog de oefeningen gedaan. Voor volgende week hebben we afgesproken dat ik weer naar haar toe ga.
Intussen ben ik ook 's avonds begonnen met het meekijken en helpen om de voeding aan te sluiten. Dit is nog een heel werk. 2 soorten medicijnen moeten aan de voedingszak toegevoegd worden en alles moet goed steriel gebeuren. Aan de voedingszak wordt ook nog een halve liter zoutoplossing toegevoegd. In de tijd dat het zout inloopt maak ik de overige flesjes klaar. De verpleegster van het VT-team (verpleegkundige team) hangt de zak aan de paal en maakt de pomp klaar. Daarna moet ik op bed gaan liggen en desinfecteerd mijn huid op de plek waar de naald in moet. Daarna prikt ze de naald in en spuit een zoutoplossing in het systeem. Daarna wordt de pomp aangezet en loopt de voeding in mijn ader.
Al met al zijn we hier wel zowat een uur mee bezig. Elke avond maar proberen dat ik de werkzaamheden een beetje overneem totdat ik het helemaal zelf kan. Het aanprikken bewaren we tot het laatst want dat ik het lastigste.
woensdag 15 februari 2012
Nieuwe katheter
MAANDAG
Eindelijk was het maandag dan zover. Ik zou weer een andere nefrostomiekatheter krijgen. Dit is een nieuw slangetje wat van buitenaf in mijn nier ligt. Ik moest me om 11.00 uur melden bij de patiëntenbalie van het ziekenhuis. Daar kreeg ik een koptelefoon voor de televisie en een kaartje met een afdeling en kamernummer. Ik was verbaasd. Dit was toch niet de bedoeling? Ik hoefde toch niet opgenomen te worden? Door een van de gastvrouwen werden we naar de kamer gebracht. Er kwam gelijk al een verpleegster aan. Ik heb aan haar gevraagd wat nou eigenlijk de bedoeling was.
Ze zei dat ik om 11.10 uur al aan de beurt was.
De vorige keer bij de verwisseling van de katheter hoefde ik ook niet te blijven. Ze ging de uroloog bellen en met een kwartiertje was ze terug. Het bleek dat als je voor de eerste keer een nefrostomiekatheter (NSK) krijgt dat je dan wel moet blijven. Toch had de uroloog liever dat ik met bed naar de behandelkamer zou komen. Ik moest een ok-jasje aan. De verpleegster zei dat door de gladheid die ochtend het heel druk was en ik uiteindelijk pas om 13.30 uur aan de beurt zou zijn. Dat werd wachten dus. Pa ging maar weer naar huis en ik zou hem wel bellen als ik klaar was.
Om 13.15 uur lag ik in bed te wachten totdat ze me zouden komen halen. Er gebeurde echter niks. Toen kwam de verpleegster om 14.00 uur de controles doen en zei vertelde dat ik met 10 minuten opgehaald werd. Dat klopte ook.
Ik werd naar beneden gereden en kon daar van het bed overstappen op de behandeltafel. De verpleegster haalde de pleister van mijn heup af en legde alles voor de uroloog klaar. Toen kwam de uroloog en ik kreeg een groot plastic doek over mij heen. Ik zag als een berg tegen de wisseling op. De vorige keer had het zo'n zeer gedaan. Nu voelde ik ook wel een paar keer flink pijn maar het was nog te doen. Al heel snel zei de uroloog dat het klaar was. Nu al? Volgens mij had hij het met 10 minuten voor elkaar. De vorige keer duurde het veel langer. Wat was ik blij. Was ik er weer vanaf. Er werden nog een paar foto's gemaakt, want dat wilde dokter Roelofs graag. Toen werd de zijkant weer afgeplakt en was ik klaar. Ik mocht weer overstappen op het bed en werd later weer teruggebracht naar de kamer. De uroloog zei dat ik niet hoefde te blijven dus ik kon mij weer aankleden. Pa gebeld dat hij me weer kon komen halen. Nog even afscheid van de verpleegster genomen.
Ik moest nog bloed prikken. Dat ben ik eerst maar gaan doen. Dat viel niet mee. Pas de derde keer lukte het en dan ook nog in de vinger.
DINSDAG
Vandaag stond er een bezoek aan de arbodienst op het programma. In Amersfoort. In de brief stond dat ik mijn medische gegevens mee moest nemen. In de map van de thuiszorg zitten een aantal opnameverslagen van de keren dat ik in het ziekenhuis gelegen heb. Dus die map maar meegenomen.
De arts vroeg hoe ik mij voelde en wat hoe mijn dagindeling er uit zag. Hij had vanuit het ziekenhuis in Arnhem ook mijn medische gegevens gekregen en vond dat er nogal wat gebeurd was. Hij stelde voor om eerst maar weer de komende onderzoeken af te wachten en dan weer contact te hebben.
WOENSDAG
Vanochtend belde dokter Bleumink, de internist uit Arnhem. Ik had nog een bloeduitslag van haar tegoed. Het betrof de uitslag van een tumormarker. De vorige keer was het getal 111. Nu was het gedaald naar 76. Dit is een goed teken. Rond de 70 mag het zijn. De hormoonspuiten die ik elke maand krijg werken hier ook aan mee.
De hormoonspuiten moeten zien te voorkomen dat eventueel aanwezige tumorcellen groeien. Dokter Bleumink kan geen garantie geven dat alles met de operatie ook echt weggehaald is. Ze verwacht zelf dat er nog wel wat zit omdat destijds de tumor ook uitgezaaid was. In juli wordt er weer een scan gemaakt om te zien hoe de stand van zaken is.
Ze had ook al de uitslag van het bloedprikken van maandag. De nierfunctie was iets beter geworden. Ze stelde voor om over 2 maanden weer bloed te prikken om de nierfunctie in de gaten te houden.
Op 8 februari had ze een brief naar Nijmegen gestuurd met het verzoek mij in te plannen voor een darmonderzoek. Als ik over een week nog geen bericht heb gehad moet ik haar bellen.
Straks komt nog de fysiotherapeut. Dan maar weer braaf mijn oefeningen doen.
Eindelijk was het maandag dan zover. Ik zou weer een andere nefrostomiekatheter krijgen. Dit is een nieuw slangetje wat van buitenaf in mijn nier ligt. Ik moest me om 11.00 uur melden bij de patiëntenbalie van het ziekenhuis. Daar kreeg ik een koptelefoon voor de televisie en een kaartje met een afdeling en kamernummer. Ik was verbaasd. Dit was toch niet de bedoeling? Ik hoefde toch niet opgenomen te worden? Door een van de gastvrouwen werden we naar de kamer gebracht. Er kwam gelijk al een verpleegster aan. Ik heb aan haar gevraagd wat nou eigenlijk de bedoeling was.
Ze zei dat ik om 11.10 uur al aan de beurt was.
De vorige keer bij de verwisseling van de katheter hoefde ik ook niet te blijven. Ze ging de uroloog bellen en met een kwartiertje was ze terug. Het bleek dat als je voor de eerste keer een nefrostomiekatheter (NSK) krijgt dat je dan wel moet blijven. Toch had de uroloog liever dat ik met bed naar de behandelkamer zou komen. Ik moest een ok-jasje aan. De verpleegster zei dat door de gladheid die ochtend het heel druk was en ik uiteindelijk pas om 13.30 uur aan de beurt zou zijn. Dat werd wachten dus. Pa ging maar weer naar huis en ik zou hem wel bellen als ik klaar was.
Om 13.15 uur lag ik in bed te wachten totdat ze me zouden komen halen. Er gebeurde echter niks. Toen kwam de verpleegster om 14.00 uur de controles doen en zei vertelde dat ik met 10 minuten opgehaald werd. Dat klopte ook.
Ik werd naar beneden gereden en kon daar van het bed overstappen op de behandeltafel. De verpleegster haalde de pleister van mijn heup af en legde alles voor de uroloog klaar. Toen kwam de uroloog en ik kreeg een groot plastic doek over mij heen. Ik zag als een berg tegen de wisseling op. De vorige keer had het zo'n zeer gedaan. Nu voelde ik ook wel een paar keer flink pijn maar het was nog te doen. Al heel snel zei de uroloog dat het klaar was. Nu al? Volgens mij had hij het met 10 minuten voor elkaar. De vorige keer duurde het veel langer. Wat was ik blij. Was ik er weer vanaf. Er werden nog een paar foto's gemaakt, want dat wilde dokter Roelofs graag. Toen werd de zijkant weer afgeplakt en was ik klaar. Ik mocht weer overstappen op het bed en werd later weer teruggebracht naar de kamer. De uroloog zei dat ik niet hoefde te blijven dus ik kon mij weer aankleden. Pa gebeld dat hij me weer kon komen halen. Nog even afscheid van de verpleegster genomen.
Ik moest nog bloed prikken. Dat ben ik eerst maar gaan doen. Dat viel niet mee. Pas de derde keer lukte het en dan ook nog in de vinger.
DINSDAG
Vandaag stond er een bezoek aan de arbodienst op het programma. In Amersfoort. In de brief stond dat ik mijn medische gegevens mee moest nemen. In de map van de thuiszorg zitten een aantal opnameverslagen van de keren dat ik in het ziekenhuis gelegen heb. Dus die map maar meegenomen.
De arts vroeg hoe ik mij voelde en wat hoe mijn dagindeling er uit zag. Hij had vanuit het ziekenhuis in Arnhem ook mijn medische gegevens gekregen en vond dat er nogal wat gebeurd was. Hij stelde voor om eerst maar weer de komende onderzoeken af te wachten en dan weer contact te hebben.
WOENSDAG
Vanochtend belde dokter Bleumink, de internist uit Arnhem. Ik had nog een bloeduitslag van haar tegoed. Het betrof de uitslag van een tumormarker. De vorige keer was het getal 111. Nu was het gedaald naar 76. Dit is een goed teken. Rond de 70 mag het zijn. De hormoonspuiten die ik elke maand krijg werken hier ook aan mee.
De hormoonspuiten moeten zien te voorkomen dat eventueel aanwezige tumorcellen groeien. Dokter Bleumink kan geen garantie geven dat alles met de operatie ook echt weggehaald is. Ze verwacht zelf dat er nog wel wat zit omdat destijds de tumor ook uitgezaaid was. In juli wordt er weer een scan gemaakt om te zien hoe de stand van zaken is.
Ze had ook al de uitslag van het bloedprikken van maandag. De nierfunctie was iets beter geworden. Ze stelde voor om over 2 maanden weer bloed te prikken om de nierfunctie in de gaten te houden.
Op 8 februari had ze een brief naar Nijmegen gestuurd met het verzoek mij in te plannen voor een darmonderzoek. Als ik over een week nog geen bericht heb gehad moet ik haar bellen.
Straks komt nog de fysiotherapeut. Dan maar weer braaf mijn oefeningen doen.
Abonneren op:
Posts (Atom)